میرفندرسکی

تاریخچه زندگی

محمدامین (داریوش) میرفندرسکی متولد ۴ آذر ۱۳۱۰ در گرگان، معمار و طراح موزه ایرانی بود. وی نسلی نو از معماران ایرانی را که در آثارشان به چیزی بیش از زیبایی بصری و کمپوزیسیون فرمی(آنگونه در بوزآرت پاریس مدنظر بود) تربیت کرد. آنها این روش را “معماری انسانی” می نامیدند و مسائل اجتماعی ، ادبیات ، شعر و فلسفه را اساس مبانی نظری معماری خود قرار می دادند. او دارای مدرک دکترای معماری و شهرسازی از دانشگاه فلورانس ایتالیا بود و به عنوان «مرد معماری و مرمت ایران» شناخته شده است. 
فعالیت ها و افتخارات میرفندرسکی:

  • استادیاری و دانشیاری دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران ۱۳۴۲-۱۳۵۶
  • ریاست دانشکده هنرهای زیبا – دانشگاه تهران
  • استاد مدعو دانشکده معماری کمبریج -۱۳۶۱-۱۳۶۸
  • بنیان‌گذاری اندیشه نو در آموزش هنر و معماری
  • ایجاد هم‌پیوندی میان آموزش معماری، هنرهای تصویری و نمایشی و موسیقی
  • طراحی موزه بزرگ خراسان
  • برگزاری جلسات شب شعر در منزل شخصی اش که باعث آشنایی دانشجویان زیادی با فضای شعر در ایران گردند.
  • تلاش برای ثبت جهانی باغ ایرانی
  • تلاش برای عبور مترو اصفهان از نقشه ای صحیح که همزمان به مقوله گردشگری نیز کمک نماید.
  • چاپ مجموعه شش جلدی در مورد مرکز تاریخی اصفهان، کاشی در معماری ایران و باغ ایرانی

این هنرمند معمار در آستانه چهلمین سالگرد تحول دانشکده هنرهای زیبا صبح روز چهارشنبه 20 خرداد بر اثر بیماری سرطان در بیمارستان ایرانمهر تهران چشم از دنیا فروبست و با حضور اندک معماران ایرانی 23 خرداد ماه از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.

موزه خراسان

بخش اصلی این موزه، که مربوط به حجم مرکزی ساختمان می شود ، سرسرایی است که تمامی مسیرهای دسترسی به حول آن می گردد. قاعده این سرسرای استوانه مانند ، محلی در نظر گرفته شده جهت نمایش کتب نفیس قرآنی که از قدمت زیادی برخوردارند. البته به غیر از فضاهای گردش تعریف شده حول فضای مرکزی ، نوع طراحی که برای پوشش کف محل نمایش این کتب در نظر گرفته شده نیز، قابل تامل است. استفاده از هندسی که تناسبات ویژه ای را در فضا سبب شده و چشم بیننده را از فضای باعظمت موزه ، آرام آرام به بخش مرکزی آن جذب می کند. اگرچه از دور نوع شی قرار گرفته در ویترین ها مشخص نیست ، اما این نوع بهره مندی از هندسه که معماران ایرانی در آن تبهر ویژه ای داشتند ، خبر از مهمترین و ارزشمندترین بخش موزه می دهد و توجه به هندسه و تجلی آن در طراحی بنا به خوبی قابل رویت است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *